Roze stad

In Amsterdam kun je hand in hand lopen met wie je wilt. Wie elkaar wil zoenen moet dat openlijk kunnen doen in onze liefdevolle stad. Niet voor niets werd in Amsterdam het eerste homohuwelijk ter wereld gesloten. Maar de afgelopen jaren zit de klad in de acceptatie van LHBTI’ers. ‘Homo’ is op school het meest gebruikte scheldwoord. Discriminatie en treiteren nemen toe. We moeten weer terug op de oude vertrouwde, verdraagzame koers.
  • Amsterdam is Gay Capital en moet dat blijven. We vieren de Canal Parade, de regenboogvlag wappert boven de Stopera. In de gemeentelijke communicatie stralen we diversiteit uit in beeld en woord.
  • De gemeente gaat niet meer naar ‘man/vrouw’ vragen als dat niet relevant is.
  • LHBTI-jongeren ondersteunen we met activiteiten en begeleiding. Ze moeten zich veilig voelen op school, sportclub en in het uitgaansleven. Scholen gaan we helpen met het aanbieden van lessen over LHTBI en met het meedoen aan Paarse Vrijdag. We ondersteunen het netwerk van roze leraren. We besteden meer aandacht aan kwetsbare LHBTI-groepen, zoals ouderen, biculturele Amsterdammers en asielzoekers. Alle zorginstellingen worden aangemoedigd een Roze Lopercertificaat te voeren voor LHBTI-vriendelijke zorg. Er komt tenminste één roze verpleegtehuis bij in Amsterdam. Tegengaan van eenzaamheid onder LHBTI’ers is een prioriteit in de aanpak tegen eenzaamheid, evenals het voorkomen van suïcide onder (jonge) LHBTI’ers.
  • De veiligheid van LHBTI’ers op straat en in de buurt wordt vergroot. Pesten en treiteren wordenhard aangepakt. We investeren in de expertise bij de politie om de aangiftebereidheid te vergroten. LHBTI-gerelateerde aangiftes leggen we systematisch vast.